Dikqulaq sifəti, əsasən itlər üçün istifadə olunan bir termindir və qulaqlarının dik vəziyyətdə, yəni başdan uzaqda, yuxarıya doğru uzanaraq durduğunu bildirir. Bu xüsusiyyət, müxtəlif it cinslərinin xarici görünüşünü müəyyən edən əsas fərqləndirici cəhətlərdən biridir.
Dik qulaqlar itlərin eşitmə qabiliyyətinə müəyyən dərəcədə təsir edə bilər. Bəzi hallarda, dik qulaqlar səslərin daha yaxşı yerini müəyyən etməyə kömək edərkən, digər hallarda isə səs dalğalarının daha az yönəldilməsinə səbəb ola bilər. Ancaq bu təsir it cinsinə və qulaqların forma və ölçüsünə görə dəyişir. Tədqiqatlar göstərir ki, qulaqların mövqeyinin eşitmə qabiliyyətinə təsiri olduqca mürəkkəbdir və sadə bir “dik qulaq daha yaxşı eşidir” nəticəsinə gəlmək mümkün deyil.
Dikqulaq itlərin görünüşünə görə bəzən "kəskin", "həyəcanlı" və ya "diqqətli" kimi təsvirlərlə əlaqələndirilir. Bu təsvirlər, tamamilə subyektivdir və itlərin həqiqi xasiyyətlərini əks etdirmir. İtin xarakterini müəyyən edən amillər, genetik faktorlardan, tərbiyədən və ətraf mühitdən asılıdır.
Maraqlı bir məqam odur ki, bəzi it cinslərində dik qulaqlar təbii olaraq mövcud ikən, bəzilərində isə süni üsullarla, məsələn, qulaqların kəsilməsi ilə əldə edilir. Ancaq son illərdə qulaq kəsmə əməliyyatına qarşı olan etirazlar artmışdır və bir çox ölkədə bu əməliyyat qadağan edilmişdir.
Beləliklə, "dikqulaq" sadəcə itlərin qulaqlarının anatomik bir xüsusiyyətini ifadə edən bir termin olsa da, bu xüsusiyyətin görünüşə, bəzən səhvən xarakterə aid edilməsi və hətta süni olaraq əldə edilməsinə qədər geniş məna daşıyır.