Didmələmə: "Didmələmək" fellərinin məsdər forması olub, əsasən iki əsas mənaya malikdir. Birincisi, bir şeyin incə, zərif və nazik şəkildə titrəməsi, rəqs etməsi və ya əyilməsi mənasını verir. Bu mənada didmələmə, küləkdə yellənən qamışların hərəkəti, su səthində dalğalanmalar və ya ipəyin nazik liflərinin hərəkəti kimi təsvir edilə bilər. Belə bir didmələmə, gözə xoş görünən, ətraf mühitin incəliklərini əks etdirən bir hərəkətdir.
İkincisi, didmələmə, bəzən daha emosional bir kontekstdə, ürəyin ya da hisslərin titrəməsi kimi istifadə olunur. Bu mənada, didmələmə səadət, həyəcan, ya da hətta kədər hisslərinin dərinliyini və şiddətini göstərir. Məsələn, “sevincdən ürəyi didmələndi” ifadəsi, çox güclü bir sevincin insanın içini necə dərin bir həyəcanla doldurduğunu əks etdirir. Bu kontekstdə didmələmə, fiziki bir hərəkətdən daha çox, daxili bir vəziyyətin ifadəsidir.
Ümumiləşdirərək demək olar ki, didmələmə sözü, həm fiziki, həm də metaforik mənalarda istifadə olunan, incə, zərif və titrəyici hərəkətləri və ya hissləri ifadə edən çox mənalı bir sözdür. Onun istifadəsi, müəllifin təsvir etmək istədiyi hadisənin incəliklərini və əhəmiyyətini vurğulamaq üçün ədəbi bir vasitə kimi xidmət edir. Didmələmə sözünün təsviri gücü onun ədəbiyyatda və sənətdə tez-tez istifadə olunmasına səbəb olur.