Dızqax sözü Azərbaycan dilində əsasən quru, quraq, bitki örtüyünün kasad olduğu, məhsuldar olmayan yerləri ifadə etmək üçün işlədilir. Bu, sadəcə "bitki bitirməyən, məhsul verməyən yer" kimi quru bir tərif deyil; dızqax, özündə müəyyən bir landşaftın təsvirini ehtiva edən daha zəngin bir məna kəsb edir.
Dızqaxlıq, torpağın keyfiyyətinin aşağı olması, su çatışmazlığı və ya digər ətraf mühit amilləri səbəbindən bitkilərin normal inkişaf etməsinin qarşısını alan şəraitləri əks etdirir. Bu, yalnız otlaqların və əkin sahələrinin məhsuldarlığının aşağı olmasını deyil, həm də ümumi landşaftın səhra və ya yarımsəhra xüsusiyyətlərini özündə birləşdirən quru, çılpaq bir görünüşünü ifadə edir. Torpaq qatı, bəlkə də, daşlı, qayalı və ya çox sərt ola bilər, bitkilərin kök salmasına mane olur.
Dızqax termini, sadəcə coğrafi bir təsvir olmaqdan kənara çıxaraq, həyatın məhdudluğu, qıtlıq və çətinliklərlə əlaqələndirilə bilər. Əkinçilik üçün yararsız torpaqlar, heyvanlar üçün kifayət qədər otlaq təmin etməməsi, ümumiyyətlə, həyat üçün əlverişsiz bir mühitin simvolu kimi qəbul edilə bilər. Beləliklə, dızqax sözü, təkcə bir coğrafi hadisəni deyil, həm də onun insan həyatına təsirini əks etdirən daha geniş bir məna daşıyır.
Bir sözlə, dızqax, quraqlıqdan əziyyət çəkən, bitki örtüyünün kasad olduğu, məhsuldarlığı aşağı olan və nəticədə həyat üçün çətin şərait yaradan bir ərazinin ifadəli və poetik təsviridir. Bu mənada, dızqax sadəcə bir yer adı deyil, həm də konkret coğrafi şəraitin yaratdığı həyat tərzinin simvoludur.