Dəvəqırxan – keçmişdə dəvələrin qırxılması ilə məşğul olan peşə sahibinə verilən addır. Bu, sadəcə olaraq dəvə yununu kəsən bir şəxs deyildi; o, xüsusi bacarıq və bilik tələb edən bir sənətkar idi.
Dəvə qırxmaq işi yalnız dəvə yununu kəsməkdən ibarət deyildi. Dəvəqırxan, heyvanın fiziki və emosional vəziyyətini yaxşı bilməli, qırxma prosesini onun sağlamlığına zərər vermədən həyata keçirməli idi. Bu, həm də dəvənin cinsinə, yaşına və yun növünə görə fərqli yanaşmalar tələb edirdi. Dəvənin hansı hissəsindən hansı tip yun çıxarılacağını, hansı alətlərin istifadə olunacağını, hətta qırxma prosesinin vaxtını dəvəqırxan təyin edirdi.
Dəvə yununun keyfiyyəti və miqdarı, dəvəqırxanın bacarığından və təcrübəsindən birbaşa asılı idi. Yaxşı bir dəvəqırxan, dəvənin zərər görmədən maksimum miqdarda yüksək keyfiyyətli yun əldə etməyə imkan verirdi. Bu da həm dəvə sahibləri, həm də yunla işləyən sənətkarlar üçün çox vacib idi.
Beləliklə, dəvəqırxan sadəcə bir peşə sahibi deyil, həm də dəvənin sağlamlığına, yun keyfiyyətinə və nəticədə iqtisadi mənfəətə birbaşa təsir edən bir sənətkar idi. Bu peşənin mövcudluğu, keçmişdə dəvənin iqtisadiyyatda oynadığı mühüm rolu və dəvə ilə bağlı mədəniyyətin zənginliyini göstərir.