Dəstgir sözü fars mənşəli olub, köhnə Azərbaycan dilində geniş istifadə olunan bir termindir. Müasir Azərbaycan dilində də istifadə olunsa da, əsasən ədəbiyyatda və daha çox poetik ifadələrdə rast gəlinir. Sözün əsas mənası “kömək edən”, “yardımçı” deməkdir. Lakin bu sadə tərif sözün zəngin məna çalarlarını tam əks etdirmir.
Dəstgir sadəcə kömək edən bir şəxs deyil, eyni zamanda qoruyuculuq, himayəçilik və hətta müdafiə funksiyasını da özündə ehtiva edir. Bir dəstgir sadəcə əl uzadıb kömək etməklə kifayətlənmir, o, həm də qoruyur, müdafiə edir, çətin anlarda yanınızda dayanır. Bu mənada, dəstgir, köməkçidən daha güclü və etibarlı bir münasibəti ifadə edir.
Məsələn, “Həmişə dəstəgirin olsun!” arzusunda ifadə olunan dəstgirlik, sadəcə bir dəfəlik köməkdən çox, davamlı və sarsılmaz bir dəstəyi bildirir. Bu, həyatın müxtəlif mərhələlərində əldən tutan, sənin arxanda dayanan, çətinlikləri dəf etməndə sənə kömək edən bir qüvvənin mövcudluğunu ifadə edir.
Qədim şeirlərdə və ədəbiyyatda dəstgir sözü tez-tez Allah'a, yüksək vəzifəli şəxslərə, ya da güclü və nüfuzlu qüvvələrə aid edilirdi. Bu isə sözün "qoruyucu", "himayəçi" mənasını daha da önə çıxarır. Beləliklə dəstgir, sadəcə bir köməkçi deyil, eyni zamanda qüdrətli bir qüvvə və sığınacaq məkanı kimi də təsəvvür oluna bilər.
Ümumiləşdirərək deyə bilərik ki, dəstgir sözü sadə bir köməkçi anlayışından daha geniş bir məna spektrinə malikdir və kömək, qoruma, himayə, müdafiə, etibar və davamlılıq kimi bir çox mənaları özündə birləşdirir.