Dərvişanə (fars. دَرْوِیشَانِه) sifəti olaraq, köhnə Azərbaycan dilində dərvişlərin həyat tərzinə, xarakterinə və dünyagörüşünə uyğun olanı, dərvişə məxsus olanı bildirir. Sadəcə "kasıb" və "yoxsul" mənalarından daha geniş bir konteksti əhatə edərək, dərvişin təvazökarlığını, dünyadan əl çəkməsini, fəqərətini, ruhani təmizliyini və sadəliyini ifadə edir.
Beləliklə, "dərvişanə bir süfrə" ifadəsi sadəcə az miqdarda yeməyin deyil, həm də o yeməyin alınmasının, paylanmasının və yeyilməsinin təvazökarlıq və minnətdarlıq içində olmasını ifadə edir. Bu süfrənin zənginliyi və kasıblığına deyil, ruhani zənginliyi və sadəliyinə vurğu edilir. Eyni şəkildə, "dərvişanə bir ev" deyərkən, sadəcə kiçik və yoxsul bir evdən söhbət getmir. Bu ifadə, evin sakinlərinin həyat tərzinin, təvazökarlığının və maddi şeylərə olan maraqsızlığının ifadəsidir; bir növ, ruhun sülh və rahatlığının özünü göstərən bir mənzil.
Dərvişanə sözünün köklərini fars dilinə söykənməklə, dərvişlərin mənəviyyatını, dünya görüşünü və həyat fəlsəfəsini anlamaq üçün əhəmiyyətli bir açardır. Bu söz, sadəcə bir leksik vahid deyil, eyni zamanda tarixi, mədəni və dini bir kontekstin ifadəsidir.