Dərun (fars. دَرُون) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, ən sadə və ədəbi mənası "iç", "daxil" deməkdir. Bu mənada o, bir şeyin fiziki daxili hissəsini, içini ifadə edir. Məsələn, "evin dərunu", "qutunun dərunu" ifadələrində olduğu kimi.
İkinci və daha maraqlı mənası isə məcazi mənadadır. Bu mənada "dərun" "qəlb", "ürək", "ruh" kimi daxili, emosional və mənəvi aləmi ifadə edir. Sözün bu istifadəsi, xüsusilə də klassik ədəbiyyatda, insanın ən dərin hisslərini, düşüncələrini və sirlərini ifadə etmək üçün işlədilir. Misal olaraq, verilən beyt də bunu göstərir: "Çapdı dərunumu cəlalın şövqi; Ağlımı uğratdı zayə qaşların". Bu beytdə "dərun" şairin qəlbinin, daxili aləminin cəlalın şövqündən necə təsirləndiyini ifadə edir. Beləliklə, "dərun" sadəcə fiziki bir məkanı deyil, həm də insanın mənəvi və emosional dünyasını əhatə edən bir anlayış kimi çıxış edir.
Fars dilindən gələn "dərun" sözü, Azərbaycan ədəbiyyatında zəngin məcazi istifadəsinə görə özünəməxsus bədii əhəmiyyət daşıyır. Sadəcə "iç" mənasını verən bir söz olmaqdan daha çox, əsərlərə dərinlik, duyğu və poetiklik qatır. Bu sözün istifadəsi əsərin dilini zənginləşdirir və oxucuya daha dərin təəssüratlar bəxş edir.