Dərəcik - Azərbaycan dilində "kiçik dərə" mənasını verən bir sözdür. Lakin bu sadə tərif, dərəciyin həqiqi gözəlliyini və təbiətin müxtəlifliyini əks etdirmir. Dərəcik, yalnız ölçüsü ilə deyil, həm də özünəməxsus relyefi, bitki örtüyü və bəzən də axar suları ilə fərqlənir. Dağların ətəklərində, yarğanların arasında, və ya düzənliklərin içərisində gizlənən bu miniatür vadilər, təbiətin incə işləməsidir.
Dərəciyin ətrafında olan relyef xüsusiyyətləri, onun formasını və ölçüsünü müəyyən edir. Bəzən dik yamaclarla əhatələnmiş, dar və dərin olur; bəzən isə yumşaq əyrilikli yamaclarla əhatələnmiş, geniş və düzən olur. Bu müxtəliflik, dərəciyin özünəməxsus mikroiqlimin yaranmasına səbəb olur, burada bitki və heyvanat aləmi, ətraf mühitin xüsusiyyətlərinə uyğun olaraq formalaşır.
Dərəciklərin estetik dəyəri də danılmazdır. Onların sərin və kölgəli əraziləri, xüsusilə isti yay günlərində sığınacaq rolunu oynayır. Yaşıl bitkilərlə örtülü yamacları, axar suları (əgər varsa) və ətrafındakı təbiətin səmanı bir araya gələrək, göz oxşayan bir mənzərə yaradır. M. İbrahimovun misalında olduğu kimi, "Zığlı dərəciklər...yaşıllaşırdı" ifadəsi, dərəciyin canlanması, təbiətin dirçəlməsi mənzərəsini canlandırır.
Beləliklə, dərəcik, sadəcə "kiçik dərə" deyil; o, təbiətin unikal bir nümunəsi, özünəməxsus xüsusiyyətləri ilə fərqlənən bir ərazidir. Həm relyef baxımından, həm də estetik dəyəri baxımından olduqca əhəmiyyətlidir və ədəbiyyatda da özünəməxsus yeri vardır.