Dərdkeş sözü farsca mənşəli olub, "dərd çəkən", "dərdi olan", "dərdli" mənalarını ifadə edir. Bu söz sadəcə "dərdli" olmaqdan daha çox, dərin bir məna ehtiva edir. Dərdkeş, həyatının bir hissəsi kimi qəbul etdiyi, üzərinə düşən dərdləri dözümlülük və səbrlə qarşılayan, bunlara boyun əyməyən, amma eyni zamanda bu dərdlərin onu sındırmadığını, əksinə, daha güclü etdiyini hiss edən bir insanı təsvir edir.
Dərdkeşlik sadəcə olaraq şikayət etmək deyil, dərdlərin ağırlığını daşımaq, onlarla mübarizə aparmaq, hətta bəzən bu dərdlərlə barışmaq və onlardan öyrənmək deməkdir. Füzuli'nin "Olma xali dərdkeşlər söhbətindən, ey könül!" misrasında olduğu kimi, dərdkeşlərin söhbəti həyatın acı həqiqətlərinə dair dərin bir anlayış, həyat təcrübəsinin və müdrikliyin əksidir. Onların təcrübələri, dərindən düşünmə qabiliyyətləri, həyatın çətinliklərinə qarşı möhkəm duruşları başqaları üçün də bir dərs ola bilər.
Beləliklə, "dərdkeş" sadəcə bir söz deyil, bir həyat tərzi, bir mövqedir. Bu söz, dərdlərin içində itirilmədən, onları qəbul edib, güclənmək və inkişaf etmək üçün istifadə edən insanın möhkəm ruhunun, dərin düşüncəsinin və həyata olan fərqli baxışının ifadəsidir. Dərdkeş olmaq, həyatın müxtəlif çətinliklərindən dərs çıxarmaq, özünü daha yaxşı tanımaq və daha güclü olmaq yoludur.