Dərağuş [fars.] köhnə fars sözü olub, "qucaqlamaq", "sıxmaq", "bərk-bərk qucaqlamaq" mənalarını verir. Sadəcə qucaqlamaqdan daha çox, dərin bir sevgi, ehtiram və ya həsrət ifadə edən, bədənin bütövlüyü ilə duyğuların qovuşması deməkdir. Yəni, bu hərəkət sadəcə fiziki təmasdan kənara çıxaraq, ruhun və qəlbin bir-birinə bağlanmasını, sıx bir əlaqəni simvolizə edir.
Misal olaraq verilən cümlədəki ("Qarşısında ağ əlbəsədə Saranın xəyalı çiçəklərə yovuqlaşır, dərağuş edir, Bəhram çəkilir") "dərağuş edir" ifadəsi Saranın Bəhrama olan dərin, hətta ehtiraslı duyğularını, onu özünə çəkmək istəyini, sanki bir çiçək kimi onun ətrafına dolanmasını təsvir edir. Bəhramin geri çəkilməsi isə bu güclü hisslərin qarşılıqsız qalması və ya qəbul olunmaması ehtimalını ortaya qoyur. Beləliklə, "dərağuş" sadəcə bir hərəkət deyil, ədəbi bir vasitə kimi mürəkkəb duyğuları ifadə etmək üçün istifadə olunur.
Qeyd edək ki, "dərağuş" sözü müasir Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmasa da, ədəbiyyatda, xüsusilə də klassik əsərlərdə və köhnə yazılarda dərin duyğuları ifadə etmək üçün effektiv bir vasitə kimi işlədilmişdir. Onun köhnə fars mənşəli olması da sözün zəngin məna dünyasını daha da vurğulayır.