Dənəvərləşmə, "dənəvərləşmək" fellindən törəmiş isimdir. Torpaq elminə aid bir termin olaraq, torpağın strukturunun yaxşılaşmasını, xüsusilə də torpaq hissəciklərinin bir-biri ilə yapışaraq müəyyən ölçülü, sabit dənəciklər – aqreqatlar – əmələ gətirməsini bildirir. Bu proses torpağın münbitliyini, sukeçirmə qabiliyyətini və havalanmasını əhəmiyyətli dərəcədə artırır.
Dənəvərləşmə, torpağın məsaməliliyinin optimallaşmasına kömək edir. Yəni, torpaqda həm suyun saxlanması, həm də hava dövranının təmin olunması üçün lazımi miqdarda boşluqlar əmələ gəlir. Bu isə bitki köklərinin nəfəs alması, su və qida maddələrinə daha rahat çıxışı üçün əlverişli mühit yaradır. Nəticədə bitkilərin böyüməsi və inkişafı sürətlənir və məhsuldarlıq artır.
Dənəvərləşmə prosesi təbii amillərlə yanaşı, insan fəaliyyəti ilə də tənzimlənə bilər. Məsələn, əkinçilikdə müxtəlif aqrotexniki tədbirlər (malçlama, əkin növbəliyi, üzvi gübrələrin tətbiqi) dənəvərləşməni stimullaşdırır. Həmçinin, bəzi bitkilərin kökləri torpağın dənəvərləşməsinə müsbət təsir göstərir. Torpağın mexaniki tərkibi də dənəvərləşməyə təsir edir – gillicə torpaqlar qumlu torpaqlara nisbətən daha yaxşı dənəvərləşir.
Misal olaraq verilən "[Xaşa] çox yayılaraq torpağın yaxşı dənəvərləşməsini təmin edir" ifadəsində xaşanın (ehtimal ki, üzvi gübrə kimi) torpağın strukturunun yaxşılaşmasına, dənəciklərin bir-birinə yapışmasına və beləliklə, daha münbit bir torpaq quruluşunun əmələ gəlməsinə kömək etdiyi bildirilir. Bu, torpağın keyfiyyətinin yüksəldilməsi və davamlı əkinçiliyin təmin olunması üçün olduqca əhəmiyyətli bir prosesdir.