Dələqarın: Sifət və isim kimi işlənən bu söz, doymazlığı, həddindən artıq yemək istəyini və daim ac qalma hissini ifadə edir. Sadəcə "çox yeyən" mənasından daha geniş bir kontekstdə istifadə olunur. Dələqarın insan yalnız çox yeməklə deyil, həm də yediyi qidanı qənaətlə qəbul etməməsi, həmişə daha çox istəməsi ilə səciyyələnir.
Etimoloji baxımdan "dələ" sözü ilə əlaqəlidir və dələnin həmişə qida axtarışı içində olmasına, yığdığı qidanı tez bir zamanda sərf etməsinə istinad edir. Beləliklə, dələqarın insanı təsvir edərkən, həmin heyvanın bu xüsusiyyətləri metaforik şəkildə insanın doymazlığına tətbiq olunur.
"Qarınqulu" sözü ilə sinonim olsa da, dələqarın daha güclü bir təsiri yaradır. Qarınqulu insan daha çox "özünü tuta bilməyən", "nəfsinə əsir olan" kimi qəbul edilirkən, dələqarın həmişə ac, daim daha çox istəyən, acgöz bir obrazı canlandırır. Bu söz həm də məcazı mənada, pul, mal-mülk və digər şeylərə olan hərisliyi ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər.
Məsələn, "O, dələqarın bir adam idi, nə qədər yeyirsə yesin, yenə də ac qalırdı" və ya "Şirkətin rəhbəri dələqarın bir iş adamı idi, həmişə daha çox sərvət arzulayırdı" kimi cümlələrdə dələqarın sözünün işlənməsi müşahidə oluna bilər.