Dəqqülbab (ər.) – Qapını döymək, taqqıldatmaq hərəkəti. Sözün kökü ərəb dilindən gəlməklə, qapı vurmaq, qapını döymək mənasını ifadə edir. Bu hərəkətin səsi ilə bağlı olaraq, "dəqq" (döyünmə, vurulma) və "bab" (qapı) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlib.
Qədim zamanlardan bəri insanlar qapıları müxtəlif səbəblərdən döymüşlər: evə girmək istəyən qonaqlar, xəbər gətirən elçilər, köməyə ehtiyacı olanlar və s. Bu səbəbdən də "dəqqülbab etmək" ifadəsi sadəcə qapı vurmaqdan daha çox, bir məqsəd, bir niyyət daşıyan hərəkəti ifadə edir. Misal üçün, birinin qapısını dəqqülbab etmək, onunla görüşmək, ona bir şey söyləmək və ya kömək istəmək niyyətinin açıq ifadəsidir.
Lüğətlərdə daha çox "dəqqülbab etmək" ifadəsi işlənsə də, "dəqqülbab" sözü təkbaşına da istifadə edilə bilər. Məsələn, "Gecənin səssizliyini qəfil dəqqülbab səsi yarıb keçdi." kimi cümlələrdə "dəqqülbab" qapı döymə səsini ifadə edən bir isim kimi işlənir. Bu isə sözün daha geniş kontekstdə istifadə imkanlarını göstərir.
Sözün işlənməsindən görünür ki, "dəqqülbab" daha çox rəsmi dilə yaxın olsa da, ədəbi əsərlərdə, xüsusən də köhnə ədəbiyyat nümunələrində daha tez-tez rast gəlinir. Bu sözün məhz bu cür mətnlərdə işlənməsi, onun daha təntənəli və rəsmi bir tərzi ifadə etməsindən xəbər verir.