Dəhriyun (ərəbcə دُهْرِيٌّ - dəhriyyun) termini köhnə Azərbaycan dilində dünyaya məhdudlaşmış, axirətin mövcudluğunu inkar edən və həyatın mənasını yalnız bu dünyada axtaran şəxsi ifadə edir. Bu, sadəcə "axirətə inanmayan adam" tərifindən daha geniş bir anlayışı əhatə edir.
Dəhriyunlar adətən həzz, zövq və maddi rifahı həyatın yeganə məqsədi kimi görür, ölüm sonrası həyatı rədd edirlər. Onların fəlsəfəsi materialist və ya ateist ola bilər, lakin mütləq dini inancları rədd etməklə bağlıdır. Dəhriyyun anlayışı, yalnız inancın yoxluğunu deyil, həm də bu inancın yoxluğundan doğan dünyəvi həyat fəlsəfəsini əhatə edir.
Tarix boyu müxtəlif fəlsəfi məktəblər dəhriyyun anlayışını müxtəlif şəkildə şərh etmişdir. Bəziləri dəhriyyunları həyatın materialist tərəfinə həddindən artıq meylli olanlar, bəziləri isə onları sadəcə olaraq dini inancları qəbul etməyənlər kimi təsvir etmişlər. Ancaq ümumi mənada, dəhriyyun termini dünyəvi həyata tam mərkəzləşmiş və axirətin mövcudluğunu inkar edən və ya əhəmiyyət verməyən fərdləri ifadə edir.
Qeyd etmək vacibdir ki, dəhriyyun anlayışı müasir ateizm və ya agnostizm anlayışlarından fərqlənir. Müasir terminlərlə dəhriyyun anlayışı daha çox hedonizm, materializm və ya dünyəvilik ilə əlaqələndirilə bilər. Lakin tarixi kontekstdə dəhriyyun termini özünəməxsus və dəqiq bir məna daşıyır.