Dəğdəğəli sifəti, əsasən səbəbsiz yerə duyulan qorxu və narahatlıq hisslərini ifadə edir. Bu hisslər insanı içdən sarsıdan, təlaşlandıran və əsəbiliyə salan bir vəziyyət yaradır. Sadəcə "təlaşlı" olmaqdan daha çox, dəğdəğəli insan həm də daxili bir qorxu, həyəcan və ya hətta vəsvəsə ilə mübarizə aparır. Bu vəziyyət bəzən hərəkətlərinin koordinasiyasının pozulmasına, özünə inamın azalmasına və hətta qərar vermə çətinliyinə belə səbəb ola bilər.
Dəğdəğəlilik, xarici amillərdən asılı olmayaraq, öz-özünə yaranan bir narahatlıqdır. İnsan özünü narahat edən, ancaq aydın bir səbəbi olmayan düşüncələr və ya hisslərlə mübarizə aparır. Bu baxımdan, "vəsvəsəli" və "səksəkəli" sözləri dəğdəğəliyin mənasını tamamlayır və onun əsas xüsusiyyətlərini daha aydın göstərir. Səksəkəlilik ani, qısa müddətli qorxu və həyəcan hücumlarını əks etdirir, vəsvəsə isə davamlı, təkrarlanan narahatedici düşüncələri ifadə edir. Dəğdəğəlilik isə bu iki halın bir qarışığı kimi təsvir edilə bilər: içdən gələn, davamlı narahatlıq və zaman zaman güclənən qorxu hissləri.
Verilən nümunədəki "utancaq və dəğdəğəli bir uşaq" ifadəsi bu hisslərin birgə mövcudluğunu göstərir. Utancaqlıq sosial qarşılıqlı əlaqələrdən qaynaqlanan bir narahatlıq halıdır, dəğdəğəlilik isə daha daxili, özünə yönəlmiş bir qorxudur. Bu iki hissin birləşməsi uşağın anasının yanında büzülüb durmasına səbəb olur. Bu da dəğdəğəliyin insanın davranışlarına və sosial həyatına necə təsir etdiyini nümayiş etdirir.