Dəbərəgöz sözü Azərbaycan dilində əsasən gözü qabarğanı, qabarıq, irəli çıxmış olan şəxs üçün işlədilir. Lüğətlərdə sadəcə "gözü qabağa çıxıq olan" tərifi verilən bu sözün arxasında daha zəngin bir məna dünyası gizlənir.
Dəbərəgözlük, sadəcə fiziki bir xüsusiyyət deyil, həm də müəyyən xarakter əlamətləri ilə əlaqələndirilir. Belə ki, dəbərəgöz insanlar tez-tez özünəinamlı, hətta bir qədər də qürurlu və özünəməxsus bir görünüşə sahib kimi təsvir olunurlar. Onların baxışları dərin və diqqətçəkən ola bilər, sanki nəsə gizli bir sirr bildikləri təəssüratı yaradır. Bu, onlara müəyyən bir cəlbedicilik, amma eyni zamanda bir az da qorxulu bir hava bəxş edir.
Misalda verilən "Bığı xınalı, dəbərəgöz bir qəssab kötüyün üstündə ət doğrayırdı" ifadəsində dəbərəgöz sözü, qəssabın fiziki görünüşünün təsvirindən əlavə, onun sərt, qətiyyətli, bəlkə də bir qədər də amansız təbiətini ifadə etmək üçün istifadə olunur. Yəni, dəbərəgözlük sadəcə göz quruluşunun xüsusiyyəti deyil, həm də şəxsiyyətin, xarakterin bir təzahürü kimi qəbul edilir.
Ümumiyyətlə, dəbərəgöz sözü, qısaca olaraq, gözlərinin qabarğanlığı ilə yanaşı, şəxsin güclü, özünəinamlı, hətta bir qədər də sərt və qətiyyətli təbiətini ifadə edən rəngarəng bir söz olaraq qəbul edilməlidir.