Dəbbəçi: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan "dəbbəçi" sözü, sadəcə "sözündən qaçan" mənasından daha çox, mürəkkəb bir sosial davranışı əks etdirir. Lüğətlərdə "özü razı olduğu və haqqında sazişə gəldiyi şeydən imtina edən adam; cığal" kimi təriflənsə də, bu tərif sözün bütün incəliklərini əhatə etmir.
Daha dəqiq desək, dəbbəçi, verilmiş sözünə, bağlanmış razılaşmasına, qəbul etdiyi öhdəliyə, qısaca olaraq, özünün razılığını ifadə etdiyi hər hansı bir məsələyə yalançı və ya qəsdən əməl etməyən şəxsdir. Sadəcə sözündən dönməkdən daha çox, bu, əslində bir növ etibarsızlıq, vəfasızlıq və aldatma əməlidir. O, başqalarının etimadını sui-istifadə edərək öz məqsədlərinə çatmağa çalışır.
"Cığal" ifadəsi də dəbbəçinin xarakterini açıqlayır, çünki cığal da dəyişkən, etibarsız və aldadıcıdır. Ancaq "dəbbəçi" termini daha konkret olaraq söz verilmiş və ya razılaşma əldə edilmiş bir məsələ ilə bağlıdır. Beləliklə, dəbbəçi sadəcə sözündən qaçan deyil, eyni zamanda, özünün verdiyi sözə, özünün razılaşdığı şərtlərə xəyanət edən, bu yolla başqalarına zərər vurmağa çalışan bir insandır.
Maraqlı bir məqam da ondan ibarətdir ki, "dəbbəçi" sözü şəxsin sadəcə tənbəllikdən və ya qorxudan sözündən dönməsini deyil, daha çox qəsdən və hesablanmış şəkildə aldatma niyyəti ilə hərəkət etməsini ifadə edir. Bu baxımdan, "dəbbəçi" sözünün mənası yalnız lüğəti oxuyaraq tam anlaşılmır; o, Azərbaycan mədəniyyətinin, sosial münasibətlərinin dərinliklərində köklənmiş bir termindir.