Devik sözü Azərbaycan dilində, əsasən şifahi nitqdə işlənən bir sifətdir. Lüğətlərdəki qısa izahı "iş görəndə o yana-bu yana baxmağa adət etmiş" olsa da, mənası daha çoxlu nüanslar ehtiva edir.
Devik insan, diqqətini bir nöqtəyə cəmləşdirməkdə çətinlik çəkən, ətrafındakı hadisələrə və ya insanlara tez-tez diqqətini yönəldən biridir. Bu, sadəcə "o yana-bu yana baxmaq"dan daha çox, diqqət dağıntısına meylli olmaq, hətta bir qədər səhlənkarlıq və məsuliyyətsizliyə meyl göstərmək mənasını da verir. İşə girişəndə tez-tez əsas məsələdən yayınaraq, əhəmiyyətsiz detallara yönəlmə ehtimalı daha yüksəkdir.
Deviklik, həm də işə yanaşmada qeyri-ciddilik, əzmlə çatışmazlıq kimi səciyyələndirilir. Belə insanlar işlərinə hərtərəfli yanaşmaq əvəzinə, səthi və qeyri-dəqiq bir şəkildə yaxınlaşırlar. Onlar üçün əsas məqsəd prosesin özündən daha çox prosesin sonunda nəyə nail olmaq olduqları olmur.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, deviklik həmişə mənfi bir xüsusiyyət kimi qəbul edilmir. Bəzi hallarda, bu xüsusiyyət yaradıcı düşüncənin və improvizasiya qabiliyyətinin göstəricisi ola bilər. Devik insanlar yeni fikirlərə və həllərə daha tez çatırlar, çünki onlar ətrafdakı informasiyanı daha geniş spektrdə qəbul edirlər. Ancaq bu xüsusiyyətin mənfi tərəfləri (diqqət dağıntısı, qeyri-dəqiqlik) öz müsbət tərəflərindən üstün çıxarsa, bu işin keyfiyyətinə və səmərəliyinə mənfi təsir göstərir.