De (də) – Azərbaycan dilinin zərfidir. Əsasən "dan", "dən" şəkilçilərinin qısaldılmış, söhbət üslubunda istifadə olunan formasıdır. "Dan", "dən" şəkilçiləri mənsubiyyət, ayrılma, mənbə və başlanğıc mənasını bildirir. "De" isə bu mənaları daha qeyri-rəsmi və sözlü nitqdə daha çox rast gəlinən bir tərzdə ifadə edir.
Məsələn, "Bakıdan gəldim" cümləsindəki "dan" şəkilçisi "Bakı" sözündən ayrılma mənasını verir. Bu cümləni söhbət üslubunda daha qeyri-rəsmi şəkildə "Bakı de gəldim" kimi söyləmək olar. Bu halda "de" şəkilçisi cümləyə daha sözlü, əlvan bir ton verir, amma əsas mənası dəyişmir.
Dilçilik baxımından "de"nin istifadəsi dialektal xüsusiyyətlərdən və söhbət və yazılı dil arasındakı fərqlərdən irəli gəlir. Yazılı dilə nisbətən sözlü nitqdə bu qısaltmalar daha geniş istifadə olunur. "De"nin "dan" və "dən" şəkilçilərinin yerinə istifadəsi dilin təbii axarına uyğun gələn və sözləri daha rahat söyləməyə imkan verən bir üsuldur.
Qeyd etmək lazımdır ki, "de"nin istifadəsi hər zaman qrammatik cəhətdən düzgün sayılmaya bilər. Rəsmi yazılı mətnlərdə və ədəbi dil qaydalarına uyğun yazıda "dan" və "dən" şəkilçilərinin istifadəsinə üstünlük verilir. Ancaq sözlü nitqdə "de"nin istifadəsi tamamilə məqbul və hətta təbii səslənir.