Dayazfikirli sifəti, əsasən, düşüncə tərzinin səthi və dərinlikdən məhrum olmasını ifadə edir. Bu, sadəcə olaraq "səthi düşünən" demək deyil; daha çox, məsələlərin əsil mahiyyətini, mürəkkəbliyini və dərinliklərini anlamaq və dərk etməkdə aciz qalmağı bildirir. Dayazfikirli insan hadisələrə və problemlərə yalnız səthindən yanaşır, arxasındakı səbəbləri, nəticələri və əlaqələri görməkdə çətinlik çəkir.
Dayazfikirlilik, həmçinin, dar düşüncə tərzi ilə də əlaqələndirilir. Bu o deməkdir ki, belə insanlar məsələlərə qarşı qərəzli, ön yargılı və alternativ baxış bucaqlarını nəzərə almayan bir şəkildə yanaşırlar. Onların düşüncə dairəsi məhduddur və yeni fikirlərə, fərqli yanaşmalara açıq deyillər. Bu, müxtəlif mədəniyyətlərə, ideyalara və həyat tərzlərinə qarşı qapalı olmaqla da özünü göstərə bilər.
Bir dayazfikirli adam, mürəkkəb problemlərin həllində çətinlik çəkir, çünki o, problemin kökündəki səbəbləri təhlil etmək əvəzinə, yalnız görünən hissələrinə yönəlir. Bu, həm də qərar qəbul etmə prosesində səhvlərə yol açır. Əslində, dayazfikirlilik, intellekt çatışmazlığı ilə deyil, daha çox düşüncə tərzinin məhdudluğu ilə bağlıdır. İntellekt cəhətdən bacarıqlı insanlar da dayazfikirli ola bilərlər, əgər onlar düşüncələrini inkişaf etdirmək və dərinləşdirmək üçün çalışmasalar.
Beləliklə, dayazfikirlilik, sadəcə bir epitet deyil, düşüncə prosesinin dərinliyi və genişliyi ilə bağlı ciddi bir xüsusiyyətdir. Bu xüsusiyyət həyatın müxtəlif sahələrində, xüsusilə də qərar qəbul etmə, problem həlli və insanlarla münasibətlərdə özünü göstərir və mənfi nəticələrə səbəb ola bilər.