Davacıl sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində davakar olaraq izah olunsa da, bu izah tam əhatəli deyildir. Davacıl, sadəcə "davakar" olmaqdan daha çox, müəyyən xüsusiyyətləri özündə cəmləşdirən bir insana aiddir. Bu, həm də bir həyat tərzini, bir xarakter quruluşunu ifadə edə bilər.
Davacıl insan, əsasən, münaqişəyə, qarşıdurmaya meylli, tez-tez dava-dalaşa girən biridir. Ancaq bu, yalnız fiziki mübarizə demək deyil. Davacıl insan sözlərlə də, hətta davranışları ilə də dava aça, gərginlik yarada bilər. Onun həyatında münaqişələr, fikir ayrılıqları, qarşıdurmalar adi haldır. Bu insanlar tez qıcıqlanır, səbrsiz və impulsiv olurlar. Kiçik bir səhv, kiçik bir narazılıq belə onlarda güclü reaksiyalara səbəb ola bilər.
Davacılıq xarakterin bir xüsusiyyəti olsa da, bəzən də sosial-iqtisadi şərtlər, keçmiş təcrübələr və ya psixoloji problemlər ilə əlaqəli ola bilər. Məsələn, haqsızlığa məruz qalmış, özünü təhlükədə hiss edən insanlar daha davacıl ola bilər. Həmçinin, bəzi psixoloji xəstəliklər də davacılığa meyl yarada bilər. Ona görə də, davacıl insanın davranışlarını anlamaq üçün onun şəxsiyyətinə və həyatına daha dərindən nəzər salmaq lazımdır.
Qısacası, "davacıl" sadəcə bir etiket deyil, mürəkkəb bir şəxsiyyət quruluşunun, davranış nümunələrinin və bəlkə də arxasında gizlənən daha dərin səbəblərin ifadəsidir. Davacılıq həm sosial problemlərə, həm də fərdi problemlərə işarə edə bilər.