Daşqəlblilik, qəlbinin daş kimi sərt və soyuq olmasını ifadə edən bir keyfiyyətdir. Bu, sadəcə rəhmsizlik və mərhəmətsizlikdən daha çox, duyğuların tamamilə susması, həssaslığın itirilməsi deməkdir. Daşqəlb insan başqalarının əzablarına, kədər və ya sevincinə biganə qalır; onların acılarını hiss etmir və ya etmək istəmir. Bu vəziyyət, bəzən baş verən hadisələrə qarşı duyğusal bir müdafiə mexanizmi kimi də ortaya çıxa bilər, lakin əksər hallarda mənfi bir xarakter xüsusiyyəti kimi qəbul edilir.
Daşqəlblik, sərtlik və amansızlıqla sıx bağlı olsa da, onlardan fərqlənir. Sərtlik daha çox qətiyyət və prinsipial olmağı, amansızlıq isə şiddət və qəddarlığa meyl etməyi ifadə edir. Daşqəlblik isə bundan daha dərin bir duyğusal soyuqluq, hətta insanlığa xas olan empatiya qabiliyyətinin itməsi deməkdir. Bu keyfiyyətə malik insanlar, başqalarının hisslərinə qarşı laqeyd qalaraq, öz məqsədlərinə çatmaq üçün hər hansı bir vasitədən istifadə edə bilərlər.
Daşqəlbliyin kökləri psixoloji travmalar, çətin uşaqlıq təcrübələri və ya uzun müddət davam edən stress kimi faktorlarla əlaqələndirilə bilər. Bəzi hallarda isə, bu keyfiyyət genetik meyl və ya şəxsiyyətin formalaşması ilə bağlı ola bilər. Daşqəlbliyin səbəbləri nə olursa olsun, bu, insan münasibətlərinə və sosial həyata mənfi təsir göstərən mürəkkəb bir xüsusiyyətdir. Onunla mübarizə, bəzən psixoloji dəstək və müalicə tələb edir.