Daşçı – Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünə möhkəm yer tutmuş bir sənətkar adıdır. Sadəcə "daşçıxaran" və ya "daşyonan usta" kimi quru təriflərlə məhdudlaşdırmaq, bu peşənin əsl mahiyyətini tam əks etdirmir. Daşçı, əslində, daşın canını, gözəlliyini ortaya çıxaran, təbiətin sərtliyindən incəsənət əsəri yaradan bir ustadır.
Onun əllərində sadəcə bir balta və ya çəkic deyil, illərlə təcrübə ilə cilalanmış bir bacarıq, daşın strukturunu dərk edən bir göz və yaradıcı bir düşüncə mövcuddur. Daşçı, xam daş blokunu götürərək, öz əməyi, zəhməti və sənətkarlığı ilə onu heykəl, bina elementi, yol döşəməsi və ya digər saysız-hesabsız məmulata çevirir. Bu proses yalnız fiziki güc tələb etmir, həm də dəqiqlik, səbr və estetik zövq tələb edir.
Tarix boyu daşçılar mədəniyyətlərin formalaşmasında, memarlıq шедеврlərinin yaradılmasında əvəzsiz rol oynamışlar. Qədim məbədlərdən tutmuş, orta əsr qalalarına, müasir binalara qədər, daşçılar əlləri ilə tarixi yazmış, daşlara öz sənətkarlıqlarının izlərini əbədiləşdirmişlər. Onların əsərləri nəsillər boyu qalır, zamanın sınağından çıxır və insanlara sənətkarlığın gücünü, təbiətin gözəlliyini və insan əməyinin əzəmətini xatırladır.
Beləliklə, "daşçı" sözü sadəcə bir peşə adı deyil, əməksevərlik, bacarıq, sənətkarlıq və yaradıcılığın simvoludur. Bu, daşla ünsiyyət quran, ona yeni forma və məna verən, zamanın axarına mədəniyyət və gözəllik əlavə edən bir insanın adıdır.