Daşagirən sözü Azərbaycan dilində, ümumiyyətlə, cəmiyyətdən uzaqlaşıb gizlənən, təcrid olunmuş həyat tərzi sürən şəxs üçün işlədilir. Bu, sadəcə "qaçıb gizlənən adam" mənasından daha çox şey ifadə edir. Daşagirənin gizlənməsinin səbəbi müxtəlif ola bilər: qanundan qaçmaq, şəxsi səbəblərdən təcrid olunmaq, daxili münaqişələrdən qaçmaq, ya da sadəcə olaraq tənhalığa meyl etmək.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "daş" sözünün sərtlik, möhkəmlik, əlçatmazlıq kimi mənaları ilə "agirən" sözünün (gizlənən, sığınan) birləşməsindən əmələ gəldiyini görərik. Bu, daşagirənin yaşadığı yerin və həyat tərzinin sərt, çətin və əlçatmaz olduğunu, onun cəmiyyətin qayda-qanunlarından və təzyiqindən uzaq, özünəməxsus bir aləmdə mövcud olduğunu göstərir.
Daşagirən obrazı ədəbiyyatda, xalq nağıllarında və folklor nümunələrində tez-tez rast gəlinir. Bəzən günahkar, bəzən isə haqsızlığa məruz qalmış, cəmiyyətin qəbul etmədiyi, özünə sığınacaq axtaran bir şəxs kimi təsvir olunur. Onun həyat hekayəsi, gizlənmə səbəbi və yaşadığı təcrid həyatı, həmin əsərlərin əsas mövzularından birini təşkil edir.
Beləliklə, "daşagirən" sadəcə coğrafi məkandan uzaqlaşmaq deyil, həm də sosial, psixoloji və hətta fəlsəfi bir məfhumdur. Bu, cəmiyyətdən qopma, özünəməxsus bir həyat qurmaq, tənhalığın və təcridin dərinliyində yaşamaq vəziyyətini əks etdirir. Sözün ifadə etdiyi məna, kontekstdən asılı olaraq müxtəlif rənglər ala bilər.