Dəryarpaq (lat. lanceolatus) termini botanikada yarpaq formalarını təsvir etmək üçün istifadə olunur. "Dəryarpaqlı" ifadəsi ilə əsasən ensiz, uzunsov və ucundan sivrilən, qədim nizə başı formasına bənzəyən yarpaqları olan bitkiləri nəzərdə tutulur. Bu forma, uzunluğunun enindən xeyli çox olması ilə xarakterizə olunur. Yarpağın orta damarı aydın görünür və kənarları bütöv və ya az miqdarda dişli ola bilər.
Botanik təsnifatlarda "dəryarpaq" termini, bitkinin dəqiq növünü və ya cinsini müəyyən etmək üçün digər morfoloji xüsusiyyətlərlə birlikdə istifadə olunur. Yəni, bir bitkinin yalnız dəryarpaqlı olması onun digər bitkilərdən fərqləndirilməsi üçün yetərli deyil. Yarpaqların ölçüsü, rəngi, səthi (hamar, tüklü və s.), kənarlarının forması və yerləşməsi kimi digər xüsusiyyətlər də vacibdir.
Dəryarpaqlı bitkilər müxtəlif ailələrə mənsub ola bilərlər. Onların ekoloji uyğunlaşmaları da müxtəlifdir. Bəziləri quraqlıq şəraitində, bəziləri isə nəmli mühitdə yaşamağa uyğunlaşmışdır. Dəryarpağın bu geniş yayılmış olması, bu yarpaq formasının müxtəlif iqlim və torpaq şəraitində bitkilərin effektiv fotosintez aparması üçün əlverişli olması ilə izah oluna bilər.
Maraqlı bir fakt kimi, dəryarpaq formasının təkamül prosesində bitkilərin günəş işığından maksimum istifadə etmək və ya küləyin təsirinə qarşı müqavimət göstərmək kimi uyğunlaşma mexanizmləri ilə əlaqəli olduğu düşünülür. Beləliklə, dəryarpaqlı yarpaqlar sadəcə bir botanik terminindən daha çox, bitkilərin təbiət qüvvələrinə verdiyi cavabın bir göstəricisidir.