Danqazlıq sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan bir termindir. Sadəcə "yekəbaşlıq", "kobudluq" və "dikbaşlıq" kimi mənalarla məhdudlaşdırmaq, onun həqiqi mahiyyətini tam əks etdirməz. Danqazlıq, daha çox özbaşınalıq, qaydalara və nizam-intizamə əməl etməmək, başqalarının fikirlərini və hisslərini nəzərə almadan hərəkət etmək kimi daha geniş bir məna daşıyır.
Bu xüsusiyyət, yalnız kobudluq və dikbaşlıqdan ibarət deyil; o, eyni zamanda, özünü başqalarından üstün tutma, hökmranlıq etmə arzusunu da özündə ehtiva edir. Danqaz adam, öz istəklərini hər şeydən üstün tutaraq, ətrafdakıların rahatlığını və maraqlarını qəsdən gözdən salır. Onun davranışı, həm də özünəinamın ifrat dərəcədə artması ilə, hətta aqressivliklə müşayiət oluna bilər.
Danqazlıq etmək isə, bu xüsusiyyəti nümayiş etdirmək, hərəkət və davranışlarda özünü göstərmək deməkdir. Bu, özbaşınalıqla yanaşı, başqalarına qarşı hörmətsizlik, onların rəylərinə laqeyd yanaşma və əmr və göstərişlərə tabe olmaq istəməmək şəklində özünü göstərə bilər. Danqazlıq etmək, sosial həyatda mənfi təsirlərə səbəb olur, münasibətləri gərginləşdirir və qarşıdurmalara yol açır.
Maraqlı bir məqam da odur ki, danqazlıq bəzən yaşla əlaqələndirilməsə də, uşaqlarda da müşahidə oluna bilər. Uşağın danqazlığı, valideynlərin tərbiyə üsulundan və ailə mühitindən asılıdır. Ona görə də, danqazlıq yalnız bir xarakter xüsusiyyəti deyil, həm də tərbiyənin nəticəsi kimi də qiymətləndirilə bilər.