Damarsızlıq sözü Azərbaycan dilində iki əsas mənada işlənir. Birinci və əsas mənası iradə zəifliyi, səbatsızlıq və qətiyyətsizlikdir. Bu mənada damarsızlıq, bir insanın öz istək və hədəflərinə çatmaq üçün lazımi səy göstərməməsi, çətinliklər qarşısında tez təslim olmasını, qərarlı olmamasını ifadə edir. Həyatda rastlaşdığımız maneələr qarşısında davamlılıq və mübarizə ruhu göstərmək əvəzinə, asan yoldan getməyə meyllilik damarsızlığın əsas göstəricisidir. Bu, həm fərdi həyatda, həm də ictimai həyatda uğursuzluqlara səbəb ola bilər. Qərarlılığı və inadkarlığı olmayan insanlar tez-tez öz hədəflərindən yayınır, çətinlikləri dəf etmək əvəzinə onlardan qaçırlar.
İkinci mənada isə damarsızlıq məcazi mənada namussuzluq, qeyrətsizlik və əxlaqsızlığı ifadə edir. Bu mənada, damarsızlıq insanın əxlaqi prinsiplərinə sadiq qalmamaması, özünə və başqalarına qarşı məsuliyyətsiz davranmasını, haqsızlığa göz yummasını bildirir. Belə insanlar ədalətsizliyə qarşı çıxmaq əvəzinə, susur və ya hətta haqsızlığa şərik olurlar. Onlarda özünə hörmət, şərəf və qeyrət hissi zəif inkişaf etmiş və ya tamamilə yoxdur. Bu mənada damarsızlıq, insanın özünə və cəmiyyətə verdiyi zərəri ifadə edən ciddi bir xarakter qüsurudur.