Damarsız sifəti əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, fiziki mənada damarın olmaması və ya damarların çox az olmasıdır. Bu mənada damarsız sözü, məsələn, bitkilərin və ya orqanların quruluşunu təsvir edərkən işlənə bilər. Mütləq olaraq damarların tamamilə olmamasını bildirmir, daha çox onların azlığını, zəifliyini, inkişaf etməmişliyini vurğulayır. Bu isə həmin orqanın və ya bitkinin fəaliyyətinin zəifliyinə işarə edə bilər.
İkincisi isə, məcazi mənada işlənməsidir. Bu mənada damarsız sözü iradəsizliyi, qətiyyətsizliyi, sözünün üstündə durmamağı ifadə edir. Belə insanlar qərarlarını tez dəyişir, öhdələrindən gələn vəzifələrdən boyun qaçırırlar. Onlar həyata qarşı zəif, passiv mövqe tuturlar, qarşılarına çıxan çətinliklər qarşısında tez təslim olurlar. "Damarsız adam" ifadəsi belə insanların xarakterini dəqiq təsvir edir. Onların hərəkətlərində qətiyyətsizlik, fikirlərində isə davamsızlıq müşahidə olunur. Həm də belə insanlar tez-tez başqalarının təsirinə düşür, öz müstəqil fikirlərini ifadə edə bilmirlər. Bu mənada damarsızlıq, insanın həyatda uğur qazanmasının qarşısını alan əsas maneələrdən biri kimi qəbul edilə bilər.
Ümumiləşdirək: "Damarsız" sözü həm fiziki, həm də mənəvi zəifliyi ifadə edən çoxmənalı bir sözdür. Onun mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişir, lakin hər iki halda da zəiflik, qüsur, çatışmazlıq əsas ideyanı təşkil edir.