Damarıboşluq, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında iradə zəifliyi, qətiyyətsizlik və səbatsızlığı ifadə edən bir termindir. Sadəcə “tez başdan çıxma” və “tez təsirə düşmə” kimi səthi təriflərlə kifayətlənmək, bu mürəkkəb xasiyyətin mahiyyətini tam əks etdirməz.
Damarıboş insan, həyatın sınaqları qarşısında tezliklə ruhdan düşən, öz əqidələrindən asanlıqla dönən, qarşılaşdığı çətinliklərə qarşı mübarizə aparmaq əvəzinə geri çəkilməyə meyilli olan bir şəxsiyyətdir. Onun hərəkətləri daha çox duyğular tərəfindən idarə olunur və məntiqi düşüncə, planlı fəaliyyət və uzunmüddətli hədəflərə nail olmaq üçün səbr ona xas deyildir.
Lüğətdə qeyd edildiyi kimi, damarıboşluq “qeyrətsizlik” və “namussuzluq”la da əlaqələndirilə bilər. Bu əlaqə, damarıboş insanın öz əqidələrini, prinsiplərini müdafiə etməkdən çəkinməsi, haqsızlığa qarşı çıxmağa cəsarətinin olmaması ilə əlaqədardır. Belə bir şəxs özünün və yaxınlarının şərəfini və ləyaqətini qorumaq üçün kifayət qədər gücə və iradəyə malik deyildir.
Ümumilikdə, damarıboşluq, şəxsiyyətin zəifliklərini, qərar verməkdəki çətinliklərini və həyatın tələblərinə uyğunlaşmaqda qarşılaşdığı problemləri əks etdirən mürəkkəb bir psixoloji anlayışdır. Bu xüsusiyyət bəzən genetik amillərlə, bəzən isə tərbiyə və ətraf mühitin təsiri ilə formalaşır. Ancaq bu xüsusiyyət, düzgün istiqamətləndirilmə və öz üzərində işləməklə dəyişdirilə və aradan qaldırıla bilər.