Dal (د): Ərəb əlifbasının dördüncü hərfinin adıdır. "Dal" sözü özü də əslində bu hərfin səsini təsvir edir – dil ucunun damağa dəyərək çıxardığı səs kimi təsəvvür oluna bilər. Bu, hərfin formasının da əyri-bükülü olmasına işarə edir.
Ərəb dilindən Azərbaycan dilinə keçən "dal" sözü yalnız hərf kimi deyil, həm də məcazi mənada – əyri, bükülü, bükülmüş demək üçün işlənir. Bu istifadə, xüsusilə klassik ədəbiyyatımızda və aşıq şeirlərində geniş yayılmışdır. "Dal kimi əyri yol", "Dal kimi bükülmüş budaq" kimi ifadələrə tez-tez rast gəlmək olar. Bu məcazi məna, hərfin formasının vizual təəssüratından yaranmış və zamanla dilə daxil olmuşdur.
Maraqlı bir məqam da budur ki, "dal" sözünün bu məcazi istifadəsi, onun qrafik formasından başqa, həm də səs təəssüratından irəli gələn bir assosiasiyadır. Yəni, "dal" hərfinin səsi kimi, əşyanın da əyri-bükülü forması və ya hərəkəti dilə əks olunur. Bu, dilin canlılığından və onun obrazlılıq qabiliyyətindən xəbər verir.
Beləliklə, "dal" sözü sadəcə bir hərfin adı deyil, həm də zəngin məcazi mənaya malik, dilin ifadə imkanlarını genişləndirən bir leksik vahiddir. Klassik ədəbiyyatımızın və aşıq poeziyasının rəngarəngliyini daha da artıran bu söz, Azərbaycan dilinin ifadə gücünü göz önünə sərir.