Dad (fars mənşəli) sözü Azərbaycan dilində əsasən "fəryad", "fəğan" və "haray" mənalarında işlənir. Yəni, güclü və ifadəli bir səs, qışqırıq, ağlama və ya həyəcanlı bir çağırış deməkdir. Bu, sadəcə bir səs deyil, həm də içindəki kədər, qorxu, əzab və ya sevinci ifadə edən, duyğuları açıq şəkildə göstərən bir ifadə vasitəsidir.
Sözün kökünə nəzər salsaq, fars dilindəki "dad" felinin "qışqırmaq", "fəryad etmək" mənalarını daşıdığını görərik. Bu, sözün Azərbaycan dilinə qəbul edilməsinin əsasını təşkil edir. Bədii ədəbiyyatda istifadə edilən "dad" sözü, əsərin əhval-ruhiyyəsini, personajların daxili dünyasını daha canlı və təsirli şəkildə oxucuya çatdırır.
Misal olaraq verilən şeir parçasında ("Dedi: ayə nədir bu dadə səbəb; Halətin görsənir nəzərdə əcəb. S.Ə") "dadə" sözü, bir hadisənin səbəbinin axtarışını, müşahidə olunan vəziyyətin qəribəliyini ifadə edən bir fəryad, və ya qəribə bir hadisə ilə bağlı narahatlığın ifadəsidir. Beləliklə, sadəcə bir səs deyil, həm də bir hadisəyə verilən reaksiyanı, duyulan narahatlığı ifadə edir.
Ümumiləşdirərək deyə bilərik ki, "dad" sözü, sadəcə səs mənasını verməklə kifayətlənməyərək, ətraf mühitin, hadisələrin və ya duyğuların güclü bir ifadəsini təmsil edir. Bu sözün işlənmə üsulu və kontekstindən asılı olaraq, mənası da müxtəliflik göstərə bilər, anlamağı daha maraqlı və zəngin edir.