Çöpçü sözü, Azərbaycan dilinin keçmişində xüsusi bir peşəni ifadə edirdi. Müasir tibbin inkişafından əvvəl, uşaqların boğazına ilişən sümük, balıq sümüyü və ya digər xırda əşyaların çıxarılması ilə məşğul olan şəxslərə belə deyilirdi.
Bu peşənin sahibləri, adətən, həkimlik təhsili almamış, lakin təcrübə yolu ilə bu işdə müəyyən bacarıqlar əldə etmiş insanlar idilər. Onların əsas aləti öz əlləri idi və müalicə üsulları indiki standartlardan xeyli fərqli idi. Çöpçülər, uşağın boğazına və ya burnuna əllərini soxaraq, ilişmiş əşyanı çıxarmağa çalışırdılar. Bu, əlbəttə ki, çox riskli bir proses idi və ciddi sağlamlıq problemlərinə səbəb ola bilərdi.
“Çöpçü” sözünün etimologiyası dəqiq bilinməsə də, “çöp” sözü ilə əlaqələndirilə bilər. Ehtimal ki, boğazdakı xırda əşyanın “çöp” kimi kiçik olmasına istinad edilirdi. Yaxud da, boğazdan çıxarılan əşyanın “çöp” kimi qəbul edilməsi ilə bağlı ola bilər.
Müasir tibbdə, uşağın boğazına əşya ilişməsi halında, mütəxəssis həkimlərin köməyinə müraciət etmək vacibdir. Çöpçülərin tətbiq etdikləri üsullar indi qəbuledilməz və hətta təhlükəli sayılır. Bu peşənin tarixi, keçmişin məhdud tibbi imkanlarını və insanların sağlamlıq problemləri ilə mübarizədəki yaradıcılığını əks etdirir.