Çoxfiqurlu sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "bir neçə və ya çoxlu fiquru olan" kimi izah olunur. Lakin bu izah, sözün ifadə etdiyi incəlikləri tam əks etdirmir. Daha dəqiq desək, "çoxfiqurlu" termini, bir əsərdə, kompozisiyada və ya təsvirdə çoxlu sayda insan, heyvan, əşya və ya digər elementlərin mövcudluğunu, bu elementlərin bir-biri ilə qarşılıqlı əlaqəsini və birgə təsirini vurğulayır. Sadəcə "çoxlu fiqur" olması deyil, bu fiqurların bir-biri ilə olan münasibəti, yaratdıqları ümumi təsir də önəmlidir.
Məsələn, rəsm əsərində çoxlu sayda insan fiquru təsvir olunarsa, bu əsər "çoxfiqurlu" adlandırıla bilər. Lakin sadəcə çoxlu insanın düzülüşü deyil, onların arasında olan əlaqələr, hərəkətləri, duyğuları və əsərin ümumi mövzusuna verdiyi töhfələr "çoxfiqurlu"luğun əsasını təşkil edir. Əgər bu fiqurlar təsadüfi şəkildə yerləşdirilibsə, bu, sadəcə "çoxlu fiqurlu" bir əsər adlandırıla bilər, amma "çoxfiqurlu" bir kompozisiya deyil.
Sözün əhatə etdiyi sahələr rəsm, heykəltəraşlıq, ədəbiyyat və teatrla məhdudlaşmır. Kino, musiqi, hətta memarlıq kimi sahələrdə də çoxfiqurlu kompozisiyalarla qarşılaşmaq mümkündür. Məsələn, bir çox insanı əhatə edən və mürəkkəb hadisələri əks etdirən bir film çoxfiqurlu film adlandırıla bilər. Bu baxımdan, "çoxfiqurlu" anlayışı, sadə bir say məsələsindən daha çox, əsərin mürəkkəbliyini, dinamikliyini və dramatikliyini göstərən bir keyfiyyət xarakteri daşıyır.
Beləliklə, "çoxfiqurlu" sözü, sadəcə miqdarı deyil, həm də elementlərin bir-biri ilə olan əlaqəsini, ümumi təsiri və əsərin strukturuna verdiyi töhfəni əks etdirən zəngin bir məna kəsb edir. Sərgidə göstərilən çoxfiqurlu “Nümayiş” kompozisiyası da bu mənada, bir çox fiqurun qarşılıqlı təsirindən doğan dinamik və maraqlı bir əsər kimi diqqət çəkir.