Çobantütəyi, Azərbaycan musiqi mədəniyyətinin ən köklü və sadə nəfəs alətlərindən biridir. Adından da göründüyü kimi, əsasən çobanlar tərəfindən istifadə olunmuşdur və sadə quruluşu ilə seçilir. Digər nəfəs alətlərindən fərqli olaraq, çox az sayda dəlikə və ya hətta heç dəliyə malik ola bilər. Səsi, üfürülmə texnikasından və alətin uzunluğundan asılı olaraq, dəyişkən olur; nazik və incə səslərdən tutmuş, daha güclü və dərin səslərə qədər geniş diapazona sahibdir.
Çobantütəyinin sadəliyi onun istehsalının da asanlığını göstərir. Adətən, uzunluğu müxtəlif ola bilən, içi boş bir borudan hazırlanır. Bu boru, ağac, qamış, və ya hətta metal ola bilər. Musiqi aləti kimi baxdıqda, çobantütəyinin sadəliyi onu peşəkar musiqiçilər tərəfindən az istifadə olunmasına səbəb olsa da, folklor musiqisində, xüsusilə də çoban mahnılarında əvəzolunmaz rol oynayır. Onun sadəliyi və təbii səsi, həqiqətən, təbiətin ahəngini və çoban həyatının səmimiyyətini əks etdirir.
Müasir musiqidə çobantütəyinin istifadəsi məhduddur, lakin bəzi bəstəkarlar onun xüsusi səsini müasir kompozisiyalarında özünəməxsus təsir yaratmaq üçün istifadə edirlər. Bu da onun sadəliyinə baxmayaraq, ifadə imkanlarının zənginliyini göstərir. Beləliklə, "çobantütəyi" sözü sadəcə bir musiqi alətinin adı deyil, həm də Azərbaycanın musiqi mədəniyyətinin, həyat tərzinin və təbiətinin təcəssümüdür.