Çoban Bayatısı: Azərbaycan xalq musiqisinin zəngin xəzinəsindən incisi olan bu musiqi parçası, tütək ifaçılığı ənənəsinin ən gözəl nümunələrindən biridir. Sadəcə bir "xalq havası" kimi təqdim etmək, onun dərinliyinə və mədəni əhəmiyyətinə haqsızlıq olardı. Çoban Bayatısı, adı ilə də özündə köçəri həyat tərzinin, təbiətlə bağlılığın, həmçinin dərin duyğuların ifadəsini əks etdirir.
Tütəyin dərin, hüznlü səsi ilə canlanan Çoban Bayatısı, əsrlər boyu nəsildən-nəslə ötürülərək, həm musiqi forması, həm də məzmun baxımından zənginləşmişdir. Bu musiqidə həm kədər, həm sevinc, həm ümid, həm də həsrət öz əksini tapır. Dinləyiciyə dərin bir duyğu okeanı bəxş edən Çoban Bayatısı, sadə melodiyası ilə ruha təsir edərək unudulmaz təəssüratlar yaradır.
Şikəst, segah kimi digər musiqi formaları ilə yanaşı, Çoban Bayatısının özünəməxsus ritmik quruluşu və melodik xüsusiyyətləri vardır. Onun ifası zamanı tütəyin səsi sanki dağların arasından keçən bir çay kimi axır, dinləyicinin qəlbində dərin bir əks-səda yaradır. "Bir şərbət dadıyır ağızda, dildə" deyimi isə musiqinin ruha və duyğulara təsirini təsvir edən poetik bir ifadədir. Bu ifadə, musiqinin həm dadlı, həm də ruh oxşayan olduğunu vurğulayır.
Qısacası, Çoban Bayatısı, sadəcə bir musiqi parçası deyil, Azərbaycan mədəniyyətinin, tarixinin və ruh halının əks olunduğu bir sənət əsəridir. O, həm musiqi tarixi, həm də etnoqrafiya baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır və gələcək nəsillərə də ötürülməlidir.