Çimişmə: "Çimişmək" fellindən törəmiş sifətdir. Sadəcə olaraq, "çimişmək" feli "çəmənlik, otluq kimi ərazinin çoxlu otla örtülməsi" mənasını daşıdığı üçün, "çimişmə" sözü də əsasən bu vəziyyəti, yəni bol otlu, sıx bitki örtüyünə malik olan bir ərazini ifadə edir. Çəmənlikləri, otlaqları, bağları, yaşıllıqları təsvir edərkən istifadə olunan bu söz, ərazinin həmin bitki örtüyü ilə nə qədər sıx və tam örtüldüyünü vurğulayır.
Daha geniş mənada isə, "çimişmə" sözü hər hansı bir səthdə bitkilərin sıx və bol şəkildə bitib yayılmasını da ifadə edə bilər. Məsələn, bir dağın yamacının, bir divarın üzünün və ya hətta bir qayanın üstünün çoxlu ot və ya digər bitkilərlə örtülmüş vəziyyətini təsvir etmək üçün işlədilə bilər. Beləliklə, bu söz sadəcə çəmənlik üçün deyil, hər hansı bir səthdə sıx bitki örtüyünün mövcudluğunu ifadə edən daha ümumi bir məna kəsb edir.
Maraqlı bir tərəfi isə, "çimişmə" sözünün daha çox poetik və ya təsviri üslubda istifadə olunmasıdır. Prozaik yazılarda daha az rast gəlinən bu söz, ədəbi əsərlərdə ərazinin təbiətinin, gözəlliyinin və sululuğunun daha canlı və təsirli şəkildə təsvir edilməsində əvəzsiz rol oynaya bilər. Məsələn, "Yaşıl çimişməli təpələr günəş altında parıldayırdı" cümləsində sözün yaradıcı və təsirli istifadəsini müşahidə etmək mümkündür.
Nəticədə, "çimişmə" sözü sadə görünən mənasının arxasında təbiətin bolluğunu, gözəl və sıx bitki örtüyünü ifadə edən zəngin bir məna daşıyır və ədəbi dilin bəzəyidir.