Çınlama (çınlamaq feliindən törəmə): Sözün əsas mənası "zərif, nazik və yüksək səslə səslənmək, cingiltiləmək" deməkdir. Bu, həm fiziki obyektlərin (məsələn, zəngin, şüşənin, metalın), həm də bəzi canlıların (məsələn, quşların, həşəratların) səs çıxarmaq üsulunu ifadə edə bilər. Çınlama, adətən, xoş və ya melodik səslərlə əlaqələndirilir və kəskin, sərt səslərdən fərqlənir.
Ancaq çınlama yalnız səs haqqında deyil. Metaforik mənada "çınlama" sözü nəyisə zərif, incə və təmiz bir şəkildə ifadə etmək üçün də işlədilə bilər. Məsələn, "səsi çınladı", "rəngləri çınladı" kimi ifadələr sözün metaforik istifadəsini əks etdirir. Bu halda, çınlama, bir obyekt və ya hadisənin gözəllik və təmizliyi haqqında ətraflı bir təsvir verir.
Ədəbiyyatda "çınlama" sözü, müəllifin oxucuda müəyyən bir əhval-ruhiyyə yaratmaq üçün, əsərin ümumi tonuna uyğun bir təsir bağışlamaq üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, baharın gəlişini təsvir edərkən, "çiçəklərin çınlaması" ifadəsi xoş bir təəssürat yaradır, kədərli bir hadisəni təsvir edərkən isə "çınlayan səs" ifadəsi dərin bir kədər və ya həsrət hissini ifadə edə bilər.
Beləliklə, "çınlama" sözünün mənası yalnız bir səs hadisəsini deyil, həm də estetik bir keyfiyyəti, əhval-ruhiyyəni və ya müəyyən bir təsviri ifadə etmək qabiliyyətini əhatə edir. Onun çoxşaxəli mənası onu Azərbaycan ədəbi dilində zəngin və ifadəli bir söz halına gətirir.