Çıldaq (is.) – Dini-folklorik kontekstdə istifadə olunan bir termin olaraq, xəstəliklərin və ya pis ruhların təsirindən qurtulmaq üçün edilən müalicə üsulunu ifadə edir. Bu müalicə üsulu, adətən, xüsusi dini ayinlər, dua, sehr və ya digər ritual hərəkətləri əhatə edir. Çıldaq sadəcə bir müalicə forması deyil, həm də bir sosial və mədəni hadisədir, çünki müalicə prosesi ictimai həyatla sıx bağlıdır və bəzən kütləvi iştirakı tələb edir.
Çıldaqın tətbiq üsulları bölgədən bölgəyə, hətta ailədən ailəyə dəyişə bilər. Bəzi hallarda, xüsusi bitkilərin, suların və ya əşyaların istifadəsi, müəyyən duaların oxunması və ya xəstənin bədəninin müəyyən nöqtələrinə toxunmaq kimi fəaliyyətlər yer alır. Bu prosesdə müalicəçi (bəzən "çıldaqçı" adlandırılır) xüsusi bir rol oynayır; o, xəstənin vəziyyətini dəqiqləşdirir, müalicə üsulunu seçir və prosesi idarə edir. Çıldaqçı adətən dini biliklərə, xüsusi bacarıqlara və ya mistik qabiliyyətlərə malik olaraq qəbul edilir.
“Çıldağa getmək” ifadəsi, bir kimsənin çıldaq müalicəsinə müraciət etməsi mənasını verir. Bu, xəstəliyin ağırlığının və ya digər ənənəvi müalicə üsullarının effektiv olmamasının bir göstəricisi ola bilər. Çıldağa getmək, bəzən, son ümid olaraq qəbul edilir və xəstənin və yaxınlarının dərin inancı ilə bağlıdır. Bu inanc, müalicə prosesinin effektivliyinə əhəmiyyətli dərəcədə təsir göstərə bilər.
Qeyd etmək lazımdır ki, çıldaq müalicəsinin elmi əsası yoxdur və onun effektivliyi sübut olunmayıb. Lakin, Azərbaycanın mədəni və dini tarixində mühüm yer tutur və bu gün də bəzi bölgələrdə tətbiq olunur. Çıldağın öyrənilməsi, Azərbaycanın zəngin folklor və etnoqrafiyasının daha yaxşı başa düşülməsi üçün əhəmiyyətlidir.