Çəmən, farsca mənşəli bir söz olub, əsasən yaşıl otla örtülü düzənlik sahəni ifadə edir. Sadəcə "yaşıl otlu sahə" deyə tərif etmək isə onun zəngin mənasını tam əks etdirmir. Çəmən, həm gözləri oxşayan yaşıl rəngi, həm də toxunma hissi ilə xoş təəssürat yaradan yumşaq, tüklü ot örtüyü ilə səciyyələnir. Bu, təbiətin sakitliyi və gözəlliyinin simvolu kimi qəbul edilir, şeirlərdə və ədəbiyyatda tez-tez ideal məkan kimi təsvir olunur.
Çəmənliklər, təkcə görmə mənzərəsi ilə deyil, həm də ekoloji əhəmiyyəti ilə seçilir. Onlar müxtəlif bitki və heyvan növlərinə sığınacaq, qida mənbəyi və yaşayış mühiti yaradır. Çəmənliklərin biomüxtəlifliyin qorunması və ətraf mühitin sağlamlığı üçün böyük rolu vardır. Şeirdəki "Yumşaq göy çəmənin üstə düşüb şeh gecədən; İsti yoxdur, hələ var bir balaca meh gecədən" misraları çəmənin sərinliyini, sakitliyini və təravətini gözəl ifadə edir. Bu, həm də insanın təbiətlə bağlılığının, rahatlıq və sükunət axtarışının simvoludur.
Beləliklə, "çəmən" sözü sadəcə bir coğrafi anlayış deyil, həm də estetik, ekoloji və mədəni əhəmiyyətə malikdir. O, təbiətin gözəllik və sakitliyini, həmçinin insanla təbiət arasındakı qarşılıqlı əlaqəni əks etdirən zəngin bir məna daşıyır.