Çatmaqaş: Sifət. Qaşları bir-birinə bitişik, qovuşmuş olan. Bu söz, görünüşə görə fərqli bir fiziki xüsusiyyəti ifadə edir. Qaşların bir-birinə yaxınlığı, hətta qovuşması nəticəsində yaranan bu xüsusiyyət, insan üzünün bənzərsizliyini vurğulayır və bəzən estetik baxımdan fərqli bir təsir yaradır. Çatmaqaş sözü təsvir etdiyi insanın obrazını daha aydın və yadda qalan edir. Ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda bu söz, adətən, şəxsiyyətin fiziki təsvirini zənginləşdirmək üçün istifadə olunur.
Çatmaqaş sözü, insanın fiziki görünüşünü təsvir etməklə yanaşı, bəzən simvolik məna da daşıya bilər. Məsələn, bəzi mədəniyyətlərdə çatmaqaşlı insanların daha qətiyyətli, cəsarətli və ya hətta sirli olduğu düşünülür. Bu təsəvvürlər əsasən ədəbi əsərlərdə, xüsusilə də roman və hekayələrdə istifadə olunan obrazların xarakterini qabartmaq üçün işlənir.
Misal olaraq, verilən "Səkinə iftixar dolu gözlərlə … enlikürək, ucaboylu, çatmaqaşlı və qartalgözl..." cümləsində "çatmaqaşlı" sözü, Səkinənin fiziki xüsusiyyətlərini təsvir etməklə, onun obrazını daha dolğun və yadda qalan edir. Bu, oxucuya Səkinənin görkəmini daha canlı təsəvvür etməyə imkan yaradır və onun xarakteri haqqında müəyyən təsəvvürlər formalaşdırır.