Çalsaqqallı: Bu söz, saqqalının ağarmağa başlamış, yəni çallaşmış olan şəxsi təsvir etmək üçün işlədilir. Sadəcə "ağarmış saqqal" ifadəsindən fərqli olaraq, "çalsaqqallı" daha çox saqqalın ağarmasının qeyri-bərabər, ləkələnmiş və ya qırışmış şəkildə olduğunu vurğulayır. Bu, zamanın təsirini, illərin izlərini daha aydın şəkildə əks etdirir. Sözün əsasında duran "çala" felinin mənası da bu məna ilə uyğunlaşır; çala, bir şeyin qeyri-bərabər, ləkələnmiş şəkildə rənginin dəyişməsini bildirir. Beləliklə, "çalsaqqallı" sadəcə yaşlılığı deyil, həm də yaşın bədənə, xüsusilə də saqqala buraxdığı izləri, təcrübənin əlamətlərini təsvir edir.
Ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda "çalsaqqallı" sözü tez-tez yaşlı və təcrübəli bir insanı təsvir etmək üçün, həyatın çətinliklərini keçirmiş, amma hələ də möhkəm dayanan bir şəxsiyyəti ifadə etmək üçün istifadə olunur. Sözün ifadə etdiyi fiziki görünüş arxasında gizlənən mənəvi keyfiyyətlər onu daha maraqlı və əhatəli edir. Yalnız saqqalın ağarmasını deyil, həm də həyatın əsl mənasını anlayan, təcrübəli və müdrik bir insanı canlandırır.
Misal olaraq verilən cümlədəki "alçaqboylu, çalsaqqallı, gün altında işləməkdən kobud əl və üzü qaralmış arabaçımız" təsviri, araqbaçının həyatının çətinliklərini, çalışqanlığını, əməyini və yaşını əks etdirir. "Çalsaqqallı" sözü bu təsvirə dərinlik və realizm qatar.