Çağırışma sözü, "çağırmaq" feilindən törəmiş bir isimdir və əsasən iki fərqli, lakin bir-birini tamamlayan mənada işlənir.
Birinci mənada çağırışma, bir-birini səsləmək, çağırmaq hərəkətidir. Bu, adətən qarşılıqlı bir əlaqəni ifadə edir: iki və ya daha çox şəxs bir-birini səsləyir, çağırır. Məsələn, uşaqlar bir-birini adları ilə çağırışır, itlər uzaqdan bir-birini çağırışır və s. Bu mənada çağırışma, səs vasitəsilə qarşılıqlı əlaqə qurmaq, diqqəti cəlb etmək, bir növ ünsiyyət forması kimi başa düşülə bilər.
İkinci mənada isə çağırışma, bir hadisəyə, vəziyyətə, vəzifəyə və ya müraciətə səsləmək, diqqət yönəltmək mənasını verir. Bu, daha çox rəsmi və ya ciddi bir kontekstdə işlənir. Məsələn, "Vətən çağırışması", "vəzifə çağırışması", "müharibə çağırışması" ifadələrində olduğu kimi. Bu mənada çağırışma, bir növ tələb, zərurət və ya məsuliyyət hissi ilə bağlıdır. Hətta müəyyən bir ideyanın, prinsipin və ya hərəkatın tərəfdarlarını bir araya gətirmək məqsədi ilə də işlədilə bilər.
Ümumiyyətlə, çağırışma sözü qarşılıqlı çağırma hərəkətini və ya müəyyən bir məsələyə diqqət cəlb etməyi ifadə edən çox yönlü bir sözdür. Kontekstə görə, mənası daha dəqiq şəkildə müəyyən edilə bilər.