Çadırçı sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "köhnə üslubda çadır ustası" kimi izah olunsa da, bu, onun zəngin mənasını tam əhatə etmir. Çadırçı sadəcə çadır tikən bir fəhlə deyildi; o, öz sənətinin ustası, həm də bir sənətkar idi. Qədim zamanlardan bəri çadırlar sadəcə yaşayış yeri deyil, həm də mədəniyyətin, tarixin, hətta əfsanələrin daşıyıcısı olmuşdur. Beləliklə, çadırçı, bu qədim sənətin varisi, həm də yaradıcısı idi.
Çadırçının işi yalnız tikişdən ibarət deyildi. O, müxtəlif materialların (dəri, kətan, yun və s.) xüsusiyyətlərini, habelə hava şəraitinin tələblərini nəzərə alaraq çadırın dizaynını və konstruktiv quruluşunu müəyyən etməli idi. Həmçinin, çadırın möhkəmliyi, davamlılığı və su keçirməzliyi onun ustalığından asılı idi. Beləliklə, çadırçı həm sənətkar, həm də mühəndis kimi bacarıqlara malik olmalı idi.
Hüseyn Cavidin misalında olduğu kimi, "çadırçı" sözü bəzən hörmət və ehtiram ifadə etmək üçün də istifadə olunurdu. "Bir çadırçıydı o da" ifadəsi, sadəcə bir peşənin adını deyil, həm də babanın bacarığını, ustalığını, zəhmətini və hörmətə layiq olmasını ifadə edir. Beləliklə, "çadırçı" sözü arxasında uzun tarixə, zəngin mədəniyyətə və dərin məna daşıyan bir sənəti özündə əks etdirir.
Ümumiyyətlə, "çadırçı" sözü, sadə bir peşə adı olmaqdan daha çox, bir sənətkarın, bir ustalığın, bir tarixin simvoludur. Bu sözün köhnəlməsi, özünün həm də bir mədəni irsi əks etdirməsidir.