Cüng (fars. چنگ) sözü Azərbaycan dilində ədəbiyyatda xüsusi bir məna daşıyır. Farsca köklərə malik olan bu termin, sadəcə şeirlərin və ya beytlərin toplusu deyil, daha çox şairlərin ən seçilmiş, ən dəyərli əsərlərindən, bədii dəyəri yüksək olan şeirlərdən ibarət əlyazma antologiyasını bildirir.
Belə bir toplusu yaradan şəxs özünün bədii zövqünü, ədəbiyyatdakı seçiciliyini nümayiş etdirir. Cüngdə yer alan əsərlər şairin şəxsi seçimini, ədəbiyyat anlayışını, estetik baxışlarını əks etdirir. Sadəcə şəiriyyət nümunələrinin bir araya yığılması deyil, dəyərli əsərlərin seçmə bir kolleksiyasıdır.
Cüngün əlyazma xarakteri də onun əhəmiyyətini vurğulayır. Kompüter texnologiyalarının olmadığı dövrlərdə əl ilə yazılmış, bəzən şairin öz əlyazısı ilə bəzədilmiş, hətta səhifələrinə şəkillər və rəsmlər əlavə edilmiş cünglər sənət əsəri kimi də qiymətləndirilirdi. Bu əlyazmalar yalnız ədəbiyyat tarixi üçün deyil, həm də kalliqrafiya, miniatür sənəti və kitab bəzəyi üçün də əhəmiyyətli mənbələrdir.
Müasir dövrdə cüng termini daha az işlənsə də, ədəbiyyat tariximizdə, xüsusilə də fars ədəbiyyatı təsirinin güclü olduğu dövrlərdə, önemli bir yer tutur. Cüngün mahiyyətini anlamaq, keçmiş şairlərin ədəbiyyata olan yanaşmalarını daha yaxşı dərk etməyə kömək edir.