Cüməxatan: Evin iç divarlarında, adətən dərin olmayan, əşyaların, xüsusilə də yorğan-döşək, sandıq və digər ev əşyalarının yerləşdirilməsi üçün inşa edilmiş, oyulmuş və ya düzəldilmiş boşluq, niş və ya rəf. Bu arxitektura elementi əsasən köhnə Azərbaycan evlərində, xüsusilə də kənd evlərində geniş yayılmışdır. Cüməxatanın ölçüləri və forması evin ölçüləri və sahibinin ehtiyaclarına görə dəyişirdi. Bəzən sadəcə bir oyma, bəzən isə daha dərin və hətta qapısı olan bir şəkildə tikilərdi.
Cüməxatanın əsas funksiyası ev əşyalarının, xüsusən də qışlıq yorğan-döşəklərin və nadir istifadə olunan əşyaların səliqəli və təhlükəsiz saxlanması idi. Belə ki, bu boşluqlar əşyaların tozdan, nəmdən və həşəratlardan qorunmasına kömək edirdi. Eyni zamanda, məkanı səmərəli istifadə etməyə imkan verirdi, çünki divar boşluğu əlavə saxlama yeri kimi xidmət edirdi. Cüməxatanın həcmi və yerləşməsi evin memarlığının mühüm hissəsi idi və evin ümumi dizaynına təsir edirdi. Bəzi hallarda cüməxatanlar bəzək elementləri ilə bəzədilir, hətta rənglənirdi.
Cüməxatan sözü özündə tarixi, mədəni və həyat tərzi ilə bağlı məlumatları ehtiva edir. O, keçmişin həyat tərzini əks etdirən, Azərbaycan memarlığının maraqlı nümunələrindən biridir. Otağın divarlarındakı cüməxatanda yerləşdirilən sandıqların üstünə ipək və digər qiymətli parçaların qoyulması isə evin varlılığını və sahibinin zənginliyini göstərirdi. Bu detallar cüməxatanın sadəcə bir saxlama yeri deyil, həm də evin sosial statusunu və ev sahibinin həyat tərzini əks etdirən bir element olduğunu göstərir.