Cunalı sifəti, əsasən Azərbaycan şifahi ədəbiyyatında və xalq yaradıcılığında rast gəlinən bir söz olub, bir neçə mənaya malikdir. Ən geniş yayılmış mənası "başına və ya üzünə cuna (incə, nazik örtük) salmış" deməkdir. Bu, gözəlliyin, incəliyin, zərifliyin metaforik ifadəsidir. Cunalı gözəl deyərkən, sözügedən şəxsin öz gözəlliyi ilə ətrafını sanki bir cuna, nazik pərdə ilə örtmüş, heyran edici və əlçatmaz bir aura yaratmış kimi təsvir edilir.
Lüğətlərdə "rübəndli, tüllə örtülü" kimi izahı da verilən "cunalı" sözü, bu mənada, əsasən baş geyimləri, ya da ümumiyyətlə, geyimlərdəki incə, şəffaf, zərif parçaları ifadə edir. Bu, zənginlik və dəbdəbənin simvolu kimi də qəbul edilə bilər.
Misal olaraq verilən şeir parçasında ("Ağ üzü cunalı gözəl; Əlləri xınalı gözəl;") isə "cunalı" gözəlliyi vurğulamaq üçün işlənmiş bir bədii vasitədir. "Ağ üzü cunalı gözəl" ifadəsi, gözəlin üzünün zərifliyi, təmizliyi və parlaqlığı üzərində vurğu yaradır. Cunanın incəliyi, üzün gözəlliyinə bir növ "pərdə" salaraq, onu daha da cazibədar göstərir.
Beləliklə, "cunalı" sözünün mənası yalnız "örtülü" olmaqdan daha genişdir. O, bədii ədəbiyyatda gözəllik, zəriflik, incəlik, dəbdəbə və hətta əlçatmazlıq kimi konnotasiyaları da özündə əks etdirir. Bu sözün işlədilməsi şeirə və ya nəsr əsərə xüsusi bir estetik və emosional çalar qatır.