Ciyərsuz: Fars mənşəli bir söz olub, klassik ədəbiyyatımızda geniş istifadə olunmuşdur. Müasir Azərbaycan dilində "ürəkyandıran", "yanıqlı" kimi mənalarda işlənən "ciyərsuz" sadəcə "acı", "ağrılı" mənasını verməkdən də çox uzağa gedir. Onun kökündə dərin bir emosional təsir yatır. Sözün təsvir etdiyi acı, yalnız fiziki bir ağrı deyil, həm də ruhunuzu dərinliklərdən sarsıdan, qəlbinizi parçalayan, içini yandıran, sümüklərinizi titrədən bir hissidir. Bu, bir növ "qəlb parçalamaq" və ya "ruhu yandırmaq" mənasını daha dəqiq ifadə edər.
Misal olaraq verilən şeir parçasında "atəşi-ciyərsuz" ifadəsi, Məcnunun Leyliyə olan dərin, yanğılı, hətta dağıdıcı sevdasını, onun ürəyini bürümüş alovlu və qəlb parçalayıcı hisslərini ifadə edir. Bu, sadəcə "ağrılı" deyil, həqiqətən də "ciyəri yandıran", bütün varlığını ələ keçirən bir sevgi və ya ehtirasdır.
Beləliklə, "ciyərsuz" sözü, yalnız leksik mənası ilə kifayətlənməyərək, oxucuya sözün arxasındakı emosiyanı, qəlb parçalanmasını, dərin acı və yanğını daha dolğun şəkildə çatdırır. Bu, sözün ədəbi dilin ifadə imkanlarını zənginləşdirən və klassik ədəbiyyatın estetik dəyərini artıran bir nümunəsidir. Sözün köhnəlməsinə baxmayaraq, emosional təsiri və təsvir qüvvəsi bu gün də öz aktuallığını qoruyub saxlayır.