Civhaciv sözü Azərbaycan dilində zərf kimi işlənir və durmadan, ardı-arası kəsilmədən, tez-tez və səs-küylü şəkildə "civ-civ" səsi çıxarmaq mənasını verir. Bu səs adətən kiçik quşların uçuş zamanı və ya həyəcanlı olduqları zaman çıxardıqları səsə bənzədilir. Sözün ifadə etdiyi hərəkət sürətli, qeyri-ixtiyari və çoxlu sayda səsin bir araya gəlməsi ilə müşayiət olunur.
Misal olaraq, "Quşlar civhacivlə uçuşurdular" cümləsində "civhaciv" zərfi quşların uçuşlarının sürətli, qeyri-adi səs-küyə səbəb olan bir şəkildə baş verdiyini göstərir. Onlar sadəcə uçmurdular, həyəcanlı, şən və ya ehtimal ki, təhlükədən qaçaraq sürətli, səs-küylü şəkildə uçurdular. Bu səsin təbiətinə görə bir az da "vıyıltı" mənasını da özündə əks etdirir.
Maraqlı bir məqam odur ki, "civhaciv" sözü onomatopoetik sözlərə aiddir. Yəni, sözün özü ifadə etdiyi səsə bənzəyir. Bu cür sözlər dilin canlılığını və ifadə qüdrətini artırır. "Civhaciv" sözü vasitəsilə müəlliflər təsvir etdikləri hadisəni daha canlı, əyani və obrazlı şəkildə oxucuya çatdıra bilirlər.
Qısacası, "civhaciv" zərfi sadəcə bir hərəkəti deyil, həm də bu hərəkətin səs-küylü, tez-tez təkrarlanan və həyəcanlı bir təbiət daşıdığını ifadə edir. Onun "vıyıltı ilə, vıyııldayaraq" mənası ilə sinonim olması da bu təsviri daha da gücləndirir.