Cikkildəşmək: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yeri olan "cikkildəşmək" sözü, əsasən, quşların səs çıxarmasını ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "ağız-ağıza verib cikkildəmək" kimi izah olunsa da, bu tərif sözün ifadə etdiyi canlılığı və poetik təsirini tam əks etdirmir.
Daha dəqiq desək, "cikkildəşmək" quşların şən, oynaq, həvəsli və bir-biri ilə ünsiyyətdə olduqlarını bildirən, tez-tez təkrarlanan, incə və xoş səslərlə səslənməsidir. Bu səslər həm fərdi, həm də kollektiv ola bilər, qrup halında yaşayan quşların bir-birlərinə cavab verməsi, əlaqə qurması kimi də başa düşülə bilər. Sözün mahiyyətini "cıldırmaq", "çilçıltlamaq" kimi sözlərlə də əlaqələndirmək olar, lakin "cikkildəşmək" daha yumşaq, daha poetik bir rəng kəsb edir.
M. Süleymanovun misalında olduğu kimi, "Yaşıl tumurcuqları göyərmiş budaqlarda quşlar cikkildəşirdi" cümləsi, təbiətin canlanması, baharın gəlişi və həyatın coşqunluğunu göz önünə gətirir. Sözün istifadəsi, mənzərənin əhval-ruhiyyəsini, quşların şən və sakit səs-küyünü oxucuya çatdırır. Yəni "cikkildəşmək" sadəcə bir hərəkət felindən daha çox, bir ədəbi vasitə, bir təsvir üsuludur.
Qısacası, "cikkildəşmək" sözü, quşların xarakterik və xoş səslərinin poetik təsvirinə xidmət edən, təbiətin canlılığını və harmoniyasını əks etdirən zəngin mənalı bir sözdür. Onun sadəcə "ağız-ağıza verib cikkildəmək" kimi izahı, sözün əsl mənasını və ifadə gücünü tam əhatə etmir.