Cırıldaşmaq sözü, Azərbaycan dilində iki və ya daha çox insanın bir yerdə, ağızlarını bir-birinə yaxınlaşdıraraq, "cır-cır" kimi səslənən bir səs çıxarması mənasını bildirir. Bu səs, adətən, uşaqlar arasında rast gəlinir və oyuncaq, həyəcan və ya şənlik anlarında istifadə olunur. Sözün əsasını təşkil edən "cır-cır" sözü, səsin təbiətini ifadə edən onomatopoetik bir ifadədir, yəni səsin özünü təsvir edir.
Cırıldaşma, qarşılıqlı bir əlaqə tələb edən bir hərəkətdir. İki və ya daha çox şəxs eyni vaxtda ağızlarından bu səsi çıxarmalıdırlar. Bu səbəbdən, cırıldaşma sosial bir davranış olaraq da qiymətləndirilə bilər; qarşılıqlı əlaqənin, ünsiyyətin və birgə əyləncənin ifadəsidir. Bu hərəkət, xüsusilə uşaqlar arasında, sıx ünsiyyət və duyğu paylaşımını göstərir.
Cırıldaşma hərəkətinin səs təsiri qarğa səsi ilə müqayisə olunsa da, əslində daha yumşaq və incə bir səsdir. Məsələn, verilən nümunədəki "qarğa kimi çox da qığıldaşmayın! Ay cücələr, bəsdi, cırıldaşmayın!" ifadəsi cırıldaşmanın həddindən artıq səs-küylü olmaması, əksinə yumşaq və xoş bir səs olmasını vurğulayır. Beləliklə, cırıldaşma hərəkəti, uşaqların oyunlarında, şənliklərində istifadə olunan maraqlı və spesifik bir ünsiyyət formasıdır.
Lüğətlərdə sadəcə "ağız-ağıza verib cır-cır səs çıxartmaq" kimi tərif olunsa da, cırıldaşma daha çox əyləncə, qarşılıqlı əlaqə və uşaqlıq dünyasının təmizliyini əks etdirən bir məfhumdur. Bu sözün arxasında gizlənən incəliklər, sadə təriflərdən kənara çıxaraq, daha geniş və ətraflı şəkildə araşdırılmağa layiqdir.